Ustka
Majówka w Ustce [Galeria Zdjęć]
Majówka w Ustce to czas na rozpoczęcie sezonu turystycznego. Dzisiejsza pogoda sprawiła że był to bardzo udany dzień nad morzem. Pełna promenada, pierwsze próby opalania się nad morzem, coraz więcej punktów handlowych, gastronomicznych, problemy z zaparkowaniem samochodu – to uroki usteckiej majówki. Zapraszamy nad morze !
Ustka na Google Street View
Od kilku dni można zajrzeć do Ustki dzięki usłudze Google Street View. Kamery Google objechały duży obszar Ustki więc można sobie pooglądać jak wyglądało miasto w lipcu 2012.
Z Ustki na Bornholm
Po kilku latach przerwy latem 2013 dzięki Żegludze Kołobrzeskiej będzie można popłynąć promem na duńską wyspę Bornholm.
Ceny biletów w obie strony 180 zł normalny, 160 zł ulgowy, dzieci do 4 lat – gratis. Bilet rodzinny – dwoje dorosłych + dzieci – 160 zł za 1 os. – szczegóły i rezerwację online można odnaleźć na stronie : www.kzp.kolobrzeg.pl – przewoźnik zastrzega sobie możliwość zmiany cen i terminów – więc przed podróżą warto zajrzeć na tą stronę. Sprzedażą biletów zajmie się także Lokalna Organizacja Turystyczna „Ustka i Ziemia Słupska”.
Bornholm zwany jest „Majorką Północy” – dzięki specyficznemu mikroklimatowi jest tam wyjątkowo przyjaźnie dla turystów. Powierzchnia wyspy to niecałe 600 km2, linia brzegowa ma 150 km, a 40 km ma odległość od najdalszych skrajnych przylądków. Bornholm to idealne miejsce dla turystów rowerowych – sieć ścieżek oplata całą wyspę. Imponująca jest też ilość zabytków jak na taką małą wyspę. Do najcenniejszych należą jedyne w Skandynawii białe romańskie kościoły z XII wieku w kształcie rotundy, największa warownia północnej Europy – ruiny zamku Hammershus i morska forteca na skalistej wysepce Christianso, położona w odległości około 18 km od Bornholmu.
Z psem na plaży
Wejście na plażę w Ustce z psem w miejscach gdzie jest wyraźnie oznaczony zakaz wejścia może skutkować mandatem w wysokości od 20 do 500 zł.
W Ustce wyznaczono dwa miejsca na przebywanie z pupilami na plaży – po wschodniej stronie za Traktem Solidarności w stronę Orzechowa i po stronie zachodniej od Trzeciego Mola na zachód. Psy – zwłaszcze duże – muszą mieć nałożony kaganiec i smycz.
Twierdza Ustka, czyli usteckie bunkry
Ustka to malownicza miejscowość turystyczna leżąca nad morzem. Dziś dzięki piaszczystym plażom i portowi każdego lata przeżywa najazdy turystów i wczasowiczów. Dawniej jednak takie położenie narażało Ustkę na niebezpieczeństwa. Zagrażały jej sztormy, a podczas wojen – najazdy zbrojnych napastników od strony morza.
Istnieje legenda, że właśnie dlatego przez długi czas nie była ona stale zasiedlona. Mieszkańcy nawet na zimę przenosili się ponoć do pobliskich Zimowisk – i podobno dlatego właśnie wieś ta ma taką nazwę (po niemiecku: Wintershagen). Podobnie miało być podczas wojen. Śladem tej sagi jest zdarzenie odnotowane przez jednego z miejscowych kronikarzy: gdy w lecie 1870 roku wybuchła wojna francusko-pruska i na Bałtyku pojawiła się eskadra francuskich okrętów, sporo ustczan w pośpiechu spakowało manatki i ewakuowało się do miejscowości położonych dalej od brzegu, byle tylko nie narazić się na bombardowanie.
Podobne sytuacje mogły zdarzać się wcześniej. Ataku morza – i z morza – obawiano się tu aż do czasów najnowszych i starano się przed nimi zabezpieczyć. Do dziś świadczą o tym nadmorskie bunkry.
Wiadomo, że w czasie wojny trzydziestoletniej, w obawie przed desantem Szwedów, którzy zresztą i tak pojawili się tutaj, oficerowie cesarscy i zachodniopomorscy kazali zabezpieczyć wejście do portu drewnianą kłodą. Nikt nie mógł wpłynąć do Ustki, dopóki kłoda nie została podniesiona, jak szlaban.
W czasie wojen napoleońskich nad brzegiem morza w Ustce ulokowano żołnierzy. Francuscy oficerowie w 1812 roku kazali tu Prusakom wykopać szaniec, zbudować tzw. blokhauz i rozmieścić baterię złożoną z dwóch armat. Żołnierzom towarzyszyła nawet jedna markietanka, a do zadań takich pań należało nie tylko opatrywanie i żywienie żołnierzy.
Bateria napoleońska mogła znajdować się w miejscu, gdzie dziś stoi latarnia morska lub na 12-metrowej wydmie przy zachodnim brzegu Słupi, przy dzisiejszej ul. Westerplatte, gdzie w 1937 roku hitlerowcy zbudowali baterię „Bluecher”.
Plaża Wschodnia w Ustce z Błękitną Flagą

Błękitna Flaga – certyfikat jakości plaży
W sezonie 2012 Błękitną Flagą wyróżnionych zostało w Polsce 21 kąpielisk oraz 5 marin. Między innymi ustecka Plaża Wschodnia, to doskonała informacja o jakości plaży w Ustce. Program Blue Flag jest programem międzynarodowym. Podczas tegorocznego spotkania Międzynarodowego Jury programu Blue Flag Błękitne Flagi zostały przyznane dla 3098 plaż oraz 646 marin z 36 krajów.
Międzynarodowe wyróżnienie dla kąpielisk i marin Idea programu Blue Flag narodziła się we Francji w 1985 roku. Od tego czasu certyfikat Blue Flag stał się najbardziej rozpoznawanym oraz respektowanym wyróżnieniem dla kąpielisk i marin na arenie międzynarodowej. Aktualnie w programie uczestniczy 46 krajów, w których wyróżniono ponad 3650 kąpielisk i marin. Błękitna Flaga jest wyróżnieniem przyznawanym kąpieliskom oraz marinom spełniającym najwyższe kryteria w zakresie: działań na rzecz edukacji ekologicznej, zarządzania środowiskowego, bezpieczeństwa oraz jakości prowadzonych usług, czystości wody.
Trzecie Molo w Ustce

Trzecie Molo w Ustce
Wielki port w Ustce miał był ewentualnością na to jak Polacy mieli by zająć Wolne Miasto Gdańsk i odciąć Niemców od Bałtyku. Dzięki wielkiemu portowi w Ustce, czas podróży z Berlina do Królewca miał ulec skróceniu aż o 9 godzin. Rzesza na jego budowę przeznaczyła 30 mln. marek. Budowę rozpoczęto wiosną 1938 roku, a przerwano 23.09.1939 r., zaraz po wybuchu II wojny światowej. Niedokończone molo od 60 lat jest niszczone przez morze, pomaga w opalaniu i morskim wędkarzom.
Do trzeciego mola można dojść plażą od zachodniego mola portowego lub podjechać na leśny parking na końcu ul. Bohaterów Westerplatte gdzie jest przejście przez chroniony pas nadmorskich wydm.
Latarnia Morska w Ustce
Latarnie morskie od wielu lat służą żeglarzom, będącym na morzu do orientacji w terenie. Służą też turystom zobaczyć najbliższą okolicę z innej perspektywy. Warto więc się wdrapać krętymi schodami na górę latarni i zobaczyć to co Ustka ma do zaprezentowania z góry. Najważniejszym widokiem jest oczywiście Morze Bałtyckie i szeroka ustecka plaża, od portowych falochronów w prawo jak okiem sięgnąć wije się szeroko morze ręczników plażowych, ciut bliżej możemy zobaczyć co się dzieje na usteckiej promenadzie – daleko widać klify Orzechowa. Gdy popatrzymy prosto można zobaczyć jakie statki wpływają do usteckiego portu, zerkając w lewo zobaczymy jak daleko sięga morze – a przed krańcem widoku zobaczysz usteckie Trzecie Molo, a za nim już niestety tereny zajmuje wojsko ze swoim poligonem. Od strony miasta możemy podziwiać ustecki port, spichlerze i zabudowę miasta. A i warto pomachać z góry tym co się nie odważyli na wspinaczkę.
Ustecka latarnia
Latarnia morska w Ustce usytuowana jest tuż przy nadmorskim deptaku przy wejściu na portowe molo. Wysokość wieży wynosi 19,5 m, natomiast wysokość światła 22,2 m n.p.m. Zasięg światła to 18,0 Mil Morskich (ok. 33,3 km).
Co tam świeci ? Źródłem światła jest układ optyczny składający się z dwupozycyjnego zmieniacza z żarówkami o mocy 1000W i cylindrycznej soczewki Fresnela o średnicy 1 m. Światło jest widoczne tylko od strony morza.
Historia Latarni: Pierwotnie latarnią była aparatura Fresnela z bębnową soczewką i lampą oliwną jako źródło światła, o zasięgu 6 Mm. Była ona podnoszona na maszcie stacji pilotów z 1871 roku. W 1892 roku wybudowano nową, dwukondygnacyjną stację pilotów z przylegającą do niej od południa ośmiokątną wieżą, na której znajduje się biała laterna. Latarnia w Ustce przetrwała bez szwanku II Wojnę Światową i została uruchomiona już 15 listopada 1945 roku. W 1993 roku latarnia morska w Ustce została wpisana do rejestru zabytków.
Latarnia morska jest udostępniona do zwiedzania Od godz. 9 tej do wieczora. Cena biletu 3 zł
Więcej o latarniach znajdziecie na stronie: Latarnie Morskie Polski
Uzdrowisko Ustka
Ustka to nie tylko miejsce wakacyjnych przygód, od ponad 150 lat przyjeżdża się tu w celach leczniczych. Nadmorskie położenie, bogactwo lasów, czyste powietrze bogate w jod, obfite złoża borowinowe oraz Ľródła solankowe to atuty, które pozwoliły w 1987 roku uzyskać miastu statut Uzdrowiska. Już przed I Wojną Światową leczono w Ustce choroby dróg oddechowych, reumatyzm, choroby układu krążenia, tarczycy, żołądka i choroby nerwowe.
Ustka ma przed sobą otwarte morze co powoduje, że jest pod bezpośrednim wpływem uzdrawiającego klimatu morskiego. Morski aerozol w połączeniu z leczniczym działaniem żywicy czarnej sosny powoduje specyficzny, jedyny w Polsce mikroklimat, a lekka bryza wiejąca od morza stanowi naturalną inhalację. Ustka ma niemal idealnie czyste powietrze. Nad kanałem portowym o każdej porze roku występują różnice temperatur wody i powietrza tworząc poduszkę hydrotermiczną, dzięki której opadają wszelkie zapylenia. To filtr, który nie przepuszcza żadnych zanieczyszczeń. Ciekawostką jest również to, że na wszystkich mapach świata rejon Ustki zaznaczony jest jako miejsce anomalii magnetycznych. Objawia się to nie tylko błędnymi wskazaniami kompasu, ale i tym, że w trakcie pobytu w Ustce w naturalny sposób uzupełniamy niedobory magnezu. Wszystko to sprawia, że wystarczy sam pobyt w Ustce by odczuć poprawę zdrowia i samopoczucia.
Przybywający do Ustki kuracjusze oddać się mogą pod opiekę jednego z sanatoriów, w których zapewnioną mają opiekę medyczną lub zamieszkać w dowolnie wybranym hotelu czy pensjonacie i indywidualnie korzystać z zabiegów leczniczych pod nadzorem lekarza balneologa. Podstawowe zabiegi stosowane w usteckim uzdrowisku to: kąpiele solankowe, hydroterapia, inhalacje, masaże, okłady parafinowe, magnetoterapia, talassoterapia, krioterapia i kinezyterapia.
Uzdrowisko Ustka
„Uzdrowisko Ustka” posiada niezbędne do prowadzenia działalności uzdrowiskowej zasoby zdrojowe, tj. wody mineralne i borowiny. Zabiegi lecznicze i SPA wpłyną korzystnie na całe ciało, poprawią zdrowie, odprężą umysł, zrelaksują i pozwolą zapomnieć o codziennych troskach. Sanatoria „Uzdrowiska Ustka” oferują bogatą bazę noclegową, zabiegową, pobyty wczasowe i sanatoryjne.
szczegóły: www.uzdrowisko-ustka.com.pl
Historia Ustki
Ustka. Pierwsza udokumentowana wzmianka o Ustce pochodzi z 1337 roku. Dokument ten stwierdza miedzy innymi, że cały i niepodzielny port Ustka położony po obu stronach rzeki Słupi pod względem prawnym stanowi własność miasta Słupska. Ten stan rzeczy trwał przez pięć i pół wieku. W tym czasie przez Ustkę wiódł szlak handlowy łączący Słupsk – ówczesny port morski z portami handlowymi Niemiec, Danii i Szwecji. Koniec XVIII wieku był burzliwym okresem dla Europy, zawierucha napoleońska nie ominęła i naszych ziem. Na przełomie 1806 i 1807 roku wojska francusko – polskie zdobyły Słupsk i Ustkę, które stały się garnizonami i gospodarczym zapleczem Wielkiej Armii Napoleona. Początkowo Ustka była miejscowością letniskową głównie dla szlachty i okolicznych mieszczan. Jednak dogodne połączenie Ustki ze Słupskiem i innymi miejscowościami oraz znakomite warunki klimatyczne czyniły z niej coraz szerzej znaną miejscowość. Wydzielono osobną plażę dla kobiet i dzieci po wschodniej stronie Słupi, osobną dla mężczyzn – po stronie zachodniej. Ustawiono pierwsze pomosty i kabiny.
W 1878 r. doprowadzono do Ustki linię kolejową. Stopniowe zwiększanie się ilości ludności stałej w Ustce oraz ciągły dopływ kuracjuszy i wczasowiczów spowodowały, że rozwijała się usługowa i noclegowa baza w mieście. Stanowiły ją hotele, pensjonaty, restauracje, budynki zabiegowe, kąpieliskowe. Prawa miejskie Ustka otrzymała 22 marca 1935 roku. Do 1947 roku nie była urzędowo ustalona nazwa miasta. Na początku funkcjonowało kilka nazw: Nowy Słupsk, Uszcz lub Ujść, Postomin a nawet Słupioujście. Ostatecznie ustalona została nazwa Ustka. Do dziś pozostały elementy świadczące o historii tego miasta: neogotycki kościół z końca XVIII wieku, przyportowy spichlerz służący kiedyś za magazyn zbożowy, latarnia morska z czerwonej licowanej cegły, szachulcowe kamieniczki oraz kilka rybackich chat. to jedne z najstarszych Polskich miast. Osada znana była już w VIII w., choć ówczesna lokalizacja grodu nie miała nic wspólnego z dzisiejszymi granicami miasta.